Iedereen draagt in het dagelijks leven een masker. Apollonia wil met haar documentaires een oprecht beeld geven van de mensen in haar films, een beeld waarbij ze dat masker voor eventjes afdoen. Ze gelooft dat ze dat het beste kan doen door ingrepen te doen in de werkelijkheid. Ze vindt het interessant om voorwaarden te creëren en te kijken wat daaruit voortkomt. Dat betekent dat ze bijvoorbeeld jongens naast elkaar zet op plekken die zij heeft uitgekozen en ze vervolgens in gesprek laat gaan over onderwerpen die zij heeft uitgekozen.

Apollonia maakt documentaires maar probeert daarbinnen wel te experimenteren met de grenzen ervan. Ze hoopt conventies binnen documentaire te kunnen vernieuwen. Ze is erg geïnteresseerd in taboes en hoe die werken. Met haar werk probeert ze gesprekken te openen.